--

خود عشق

چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391  •  دیدگاه ها : ()  

ده قرنه یه مرد                 بر سر ِ داره
همه خوابیدن                  هنوز بیداره

رو تنش جایِ                   نفرت و سنگه
به چشم عاشق                 اینا قشنگه

به جای چشماش                  لختۀ خونه
فهمیدن، درده!                 عشق، یه جنونه!

هرچی میگذره                  دنیا بدتره
ده قرنه مردم                  گوشاشون کره

جواب فریاد                  دوختن ِ لبه
دنیا تاریکه                  سراسر شبه

دردش نه دنیا                  نه احتیاجه
میگه که خداس                  اسمش حلاجه!

اون خودِ عشقه                  چیزی نمی خواد
داره می رقصه                  با عبور باد

ده قرنه خورشید                  پشت دیواره
همه خوابیدن                  یه مرد بیداره...


شاعر: سید مهدی موسوی



پی نوشت:

1- عنوان شعر را از خودم نوشته ام.

2- این ترانه را یاسین صفاتیان خوانده است


دسته بندی: سید مهدی موسوی، ترانه و تصنیف، شعرهایی که دوست شان دارم،

برچسب ها: شعر معاصر ،

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات