تبلیغات
گنجینه شعر فارسی - من و تو، درخت و بارون ...
تلگرام شعر فارسی

من و تو، درخت و بارون ...

یکشنبه 27 اسفند 1391  •  دیدگاه ها : ()  

من باهارم تو زمین
من زمینم تو درخت
من درختم تو باهار ــ
نازِ انگشتای بارونِ تو باغم می‌کنه
میونِ جنگلا تاقم می‌کنه.
 
تو بزرگی مثِ شب.
اگه مهتاب باشه یا نه
                          تو بزرگی
                                    مثِ شب.
 
خودِ مهتابی تو اصلاً، خودِ مهتابی تو.
تازه، وقتی بره مهتاب و
                            هنوز
شبِ تنها
           باید
راهِ دوری‌رو بره تا دَمِ دروازه‌ی روز ــ
مثِ شب گود و بزرگی
                           مثِ شب.
 
تازه، روزم که بیاد
تو تمیزی
          مثِ شبنم
                      مثِ صبح.
 
تو مثِ مخملِ ابری
                      مثِ بوی علفی
مثِ اون ململِ مه نازکی:
                             اون ململِ مه
که رو عطرِ علفا، مثلِ بلاتکلیفی
هاج و واج مونده مردد
                          میونِ موندن و رفتن
                                                 میونِ مرگ و حیات.
 
مثِ برفایی تو.
تازه آبم که بشن برفا و عُریون بشه کوه
مثِ اون قله‌ی مغرورِ بلندی
که به ابرای سیاهی و به بادای بدی می‌خندی...
 

 
من باهارم تو زمین
من زمینم تو درخت
من درختم تو باهار،
نازِ انگشتای بارونِ تو باغم می‌کنه
میونِ جنگلا تاقم می‌کنه.
 

 شاعر: احمد شاملو
 

دسته بندی: احمد شاملو، شعرهایی که دوست شان دارم،

برچسب ها: شعر درباره بهار ، شعر نو ، شعر معاصر ،
جمعه 17 آذر 1396 01:18 ب.ظ
Hi everyone, it's my first visit at this website, and piece of writing is
genuinely fruitful designed for me, keep up posting these types of articles.
یکشنبه 4 تیر 1396 08:21 ب.ظ
چلیپا از خود نوشتن در حالی که صدایی مناسب در آغاز آیا نه حل و فصل درست با من پس از برخی از
زمان. جایی درون جملات شما در واقع
قادر به من مؤمن متاسفانه تنها برای بسیار در
حالی که کوتاه. من با این حال کردم مشکل خود
را با فراز در مفروضات و یک
خواهد را خوب به کمک پر همه کسانی معافیت.
در صورتی که شما در واقع که می توانید انجام من می قطعا تا پایان در گم.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر