--

عمق هزار پائی درد

جمعه 2 اردیبهشت 1390  •  دیدگاه ها : ()  

عشق، موجی شدید و افراطی
باز هم روی موج من افتاد
قطع و وصل امید دکترها:
[ مشکلش حاده؟! آره، خیلی حاد]

می شد انگار در تنم تزریق
- تو- همین اتفاق ناباور
می خوراندی مرا به خود هر شب
جای یک مشت قرص خواب آور

توی کابوس های بی پایان
رقص تانگوی روح تو در من
پارتی های مرگ، تکرار
زندگی های بی شما قد غن

ترس از هی پریدن پلکم
رفتن فکرم از سرت بیرون
مثل گنجشک های بازیگوش
جیک جیک تو –قلب ناموزون-

" می شنیدم صدای خش داری"
" توی گوشی دکتری فرضی "
حرف هائی که قورت می دادی
خفه خون های یک زن عوضی

که تو من؟!نه، که من توام/ حالا
رفته ام در خودم فرو ، در تو
توی عمق هزار پائی درد
شده انگار من رفو در تو

شده انکار، سرقتی عمدی
که تو آن را به چشم خود دیدی
ضبط کردی تمام حادثه را
مو به مو روی هر دو تا cd

تا بریزد درون......
قطع و وصل دوباره ی آنتن
برقراری ارتباط از نو
نیست هرگز برایتان ممکن


شعر از وجیهه به نیا


پی نوشت:
عنوان شعر"عمق هزار پائی درد" را از خودم نوشته ام.

دسته بندی: دیگر شاعران، شعرهایی که دوست شان دارم،

برچسب ها: اشعار وجیهه به نیا ، شعر پست مدرن ، شاعران زن ، شعر معاصر ،

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic